(Hekaýa)
Anton ÇEHOW, rus ýazyjysy.
Zemstwo edarasynyň başlygy Ýegor Fýodorowiç Şmahin penjiräniň öňünde durşuna barmaklary bilen aýnany gaharly tyrkyldatýardy. Sagatlardyr minutlar şeýle bir haýal geçýärdi welin, içini it ýyrtýardy… Ol iki gezek ýatmak üçin düşege dolandy, emma gözüne çiş kakylan ýalydy, iki gezek günortanlyk edinmäge hyýallandy, alty gezek dagy çaý içendir, emma içiň ýakaýyn diýýän ýaly, Gün ýaňy öýleden agypdy.
Penjiräniň aňyrsynda çal hem-de içgysgynç manzar görünýärdi. Taşlanan bagdaky çyplaň agaçlaryň arasyndan çägesöw kenar göze ilýärdi… Ondan ýarym arçyn peslikde derýa akyp ýatyrdy. Doňy çözlen derýa göýä özüni agyzdyryklap, ýene gyşyň buzly gandalyna örklärler öýdüp gorkýan misli gyssanmaç akýardy. Käte Şmahiniň gözlerine eremän galan, uçuşyp ýören ak buz bölejikleri kaklyşýardy.
– Şol buzjagaza münüp, alys bir ýerlere gitsediň…
Kenarda boýnuny sallap eli balyk tutulýan uzyn gaňyrçakly garawul Andrian apaň-apaň basyp aýlanyp ýördi, ol arasynda özüniň tukat nazary bilen derýa çiňňerilýärdi. Baglaryň töwereginde gara sygyr iýmäge meýil edýän ýaly, geçen ýylyň hüýt gara ýapraklaryny ysgaşdyrýar… Şmahini we onuň mülküni hem goşmak bilen, bu sadaja manzar mähnet tüýli telpege meňzeýän gymyldysyz bulutlar bilen basyrylypdyr, emma bu görnüşde geljek baharyň ýakymy-da duýulýardy. Şmahiniň welin, barybir içi gysýardy. Ol penjiräniň öňünde durşuna agşam zemstwonyň ömürlik agzasy Rýablowyňkyda wint oýnaljakdygyny, Marýa Nikolaýewnanyň Petýajygyň doglan gününi baýram etjekdigini ýadyna saldy. Bu üýşmeleňleriň islendigine gitse-de, ol tukat wagtyň nädip geçenini duýmazdy. Emma nädip gidersiň, joşan derýa ähli ýollary gark edipdir, mülk ýeriň çar ýanyny jolk gar suwly käller gabapdyr.
Şmahin häzir özüni edil kapasada ýaly duýýardy… Ol penjiräniň öňünde kän durdy… Rýablowyňkyda eýýäm wint oýnamaga oturandyklary, Marýa Nikolaýewnanyňkyda çaý başynda mergi we Hyrat hakynda gybata ýatandyklary baradaky pikir oňa çydam edip bolmajak derejede agyr degdi. Ol «Tüff!» edip, kellesindäki ähli pikirleri kowuşdyrdy-da, penjiräniň öňünden aýrylyp, stoluň başynda çökdi.
Tegelek stoluň üstünde, çyranyň hem-de küldanyň gapdaljygynda suratly albom ýatyrdy. Şmahin ony öň million gezek dagy synlandyr, emma içgysmadan edere işem bolmansoň, albomy ýene açyp, suratlara çiňňerilmäge oturdy. Onuň gözüniň öňünde näzenin uýajyklar, reňki öçen daýzajyklar, inçe billi ofiser, ak çepesli garry ene, ýany totamly Ýefim ata, haýsydyr bir triko balakly aktrisa, onuň özi, gujagy güjüjekli merhum keýwanysy peýda boldy… Şmahiniň nazary bir minutlyk aýalynda eglendi… gerlip duran galam gaşlar, geň galma bilen bakýan käse gözler, döşdäki gülýaka… onda birgiden ýatlamalary oýardy.
– Päheý, jyn uran diýsäni!
Sagadyň dilleri ýediň ýaryny kakdy. Şmahin diwandan turdy, burçdan burça gatnady, maksatsyz otagyň ortasynda saklandy.
«Duralgada otyrsyň hem garaşýarsyň» diýip, pikir etdi, «ol ýerde-hä umyt edýärsiň, ine, hä diýmän otly geler, senem ap-arkaýynja, gypynç etmän müner gidiberersiň. Bärde welin, garaşara zadam ýok… tükenmejek garaşmalar… hakyt dardan asylaý, al kakmyş diýsänim… Şamlyk edinäýsemmikäm? Ýok, janyň çykaýsa-da, heniz agşam naharyndan ir…».
Ol burça baranda, tegelek stoluň üstündäki küşt tagtasyna gözi düşdi.
– Ýa şaşka oýnaýsammykam?
Akly-garaly oýun çöplerini tagtanyň üstünde ýerleşdiren Şmahin stoljugyň başynda çöküp, öz-özi bilen oýnamaga başlady. Garşydaşlar onuň sag we çep elleridi.
– Indi sen göç… Hüm-m… Dursana, gardaş… Ine, men şeýdäýerin! Ýeri, bolýar, görübereris…
Emma çep el sag eliň näme isleýändigini deslapdan bilýärdi, şonuň üçin Şmahiniň özi-de elleriniň hasabyny ýitirip, bulaşdy.
– Ilýuşka! – diýip gygyrdy.
Egni göwşüllän, ýag siňen suýrtukly, ýyrtyk ädikli, arrykdan şilliň ýigdekçe gapyda peýda boldy.
– Sen o taýda näme edýärsiň? – diýip, baýar sorady.
– Hiç zat-laý… sandykda otyryn…
– Gel, hany, birki döw şaşka oýnaly! Çök!
– Aýdýanyňyz näme?.. – Ilýuşka it ýylgyryşyny etdi. – Hyýala geljek zatmy, hojaýyn?..
– Gel, samsyk! Çök!
– Hiç, dik dursagam bolar-laý…
– Otyr diýdilermi, otur-da! Sen näme, üstüme abanyp dursaň, maňa hoş ýakar öýdýäňmi?
Ilýuşka ýaýdanybrak hem-de samsyklaç ýylgyrmasyny goýman, oturgyjyň gyrajygynda ornaşdy, çekinjeňlik bilen gözlerini gyrpyldatdy.
– Göç!
Ilýuşka pikirlendi, soňam külembikesi bilen ilkinji göçümi etdi.
– Äh-hä, siz şeýle ýörediňizmi… – diýip, Şmahin eli bilen eňegini tutup oýa batdy. – Şeýle-e… Ine, menem şeýdäýerin! Göç bakaly, bihepbe!
Ilýuşka ýene göçüm etdi.
– Hop ýagşy… Bilýärin seniň nirä sokulýanyňy, sypatyň gursun… Ýöne, näme-how, senden sogan ysy aňkaýar-la! Sen şeýtseň, menem beýdäýerin!
Oýun uzaga çekdi… Şmahiniňki ilkibaşda çüwdi, ol çöp yzyna çöp aldy, damkalara meýillenip ugranda, kellesinde bir bor-bolmaz pikir köwejekläp ugrady: «Jemgyýetde özüň bilen deň derejeli adamy ýaryşda ýeňmek hoş ýakýar… Emma Ilýuşkany utmakdan gazanjak zadym näme? Ony ýeňdiňem-ýeňildiňem, hiç hili hezilligi ýok ahbetin… Oh-ho, şaşkamy aldy peläket, seret syrtaraýşyna! Baýaryny utmak ýakymly-da! Ýogsam näme! Sogan ysyndan porsap otyr, ýene-de özünden ula pislik kylan bolýar».
– Güm bol! – diýip, Şmahin gygyrdy.
– Ä-ä?
– Güm bol! – Şmahin gahardan ýaňa çym-gyzyl bolup gygyrdy: – Çöken bolup bärde, haýwan diýsänim!
Ilýuşka elinden şaşkany gaçyryp, geň galma bilen baýara garady, soňam götinjekläp myhman otagdan çykdy. Şmahin sagada seretdi: ýaňy on minuty kem ýedi… Agşamlyk naharyna hem-de gijä çenli ýene bäş sagat bardy… Penjirä iri ýagyş damjalary urulýardy… Bagda gara sygyr gyryljak we gussaly myşlaýardy, çasly akýan derýanyň sesi hem bir sagat mundan öňküsi ýaly birsyhlydy, içgysgynçdy. Şmahin elini silkdi-de, gapynyň söýesine çakyşyp, maksatsyz tüýkürindi, soňam entirekläp öz otagyna gitdi.
«Eý, Taňrym!» diýip pikir etdi. «Beýlekiler içleri gysaýsa, agaç byçgylaýarlar, ölüleriň ruhlaryny çagyrmak bilen meşgullanýarlar, erkekleri sürgi ýagy bilen bejerýärler, gündelijek ýöreden bolýarlar, diňe men körzehin, ýalňyz özüm bagtygara, bihepbelik kylýaryn… Häzir näme bilen özümi güýmäýin? Näme bilen? Men zemstwo edarasynyň başlygy, hormatly ylalaşdyryjy kazy, oba baýary we… emma wagt geçirere güýmenje tapamok… Ýa bir zatlar okaýsammykam?». Şmahin birgiden kitaplardan mas tutan tekjelere golaý bardy. Bu ýerde kazyýet görkezmeleri, ýolbeletlik kitapçalary, mazalyja tozan basan, emma heniz gyrkylmadyk «Bagbançylyk» žurnaly, aşpezlik kitapçasy, doga ýazylan kitapçalar, köne žurnallar… Şmahin ynamsyzlyk bilen «Döwürdeş» žurnalynyň 1859-njy ýyldaky sanyny çekip aldy hem-de sahypalaryny agtaryşdyrmaga başlady…
– «Dworýan höwürtgesi»… Bu näme? Hä! Turgenew! Okapdym. Bu ýerde näme ýazylanyny unutdym öýdýän, ýene bir ýola okaýsagam bolýar… Turgenew gaty gowy ýazýar… hümm…
Şmahin diwanda süýndi-de, okamaga başlady… Onuň ýalňyz kalby beýik ýazyjydan teselli tapdy. On minut geçenden soňra Ilýuşka daraklygyna basyp otaga girdi, baýaryň kellesiniň aşagyna ýassyk dykdy hem-de döşündäki açyk ýatan kitaby emaý bilen çekip aldy…
Baýar hor çekýärdi…
Terjime eden Hemra Hudaýgulyýew.
PDF









